มึงน่ะเลว
อีลูกทรพี
ชั่ว
ทำไมชั้นต่ำแบบนี้
อีอกตัญญู!!
ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยย!!!
สารพัดคำก่นด่าจากผู้เป็นพ่อ หลั่งไหลเข้ามาในความนึกคิดของเด็กสาวเกินยับยั้ง
พรั่งพรูดั่งกระแสน้ำเชี่ยวกราก อันพัดพาเศษซากอินทรีมูลฝอยทั้งหลายมาทับถมกัน
ทับถม… จนเป็นตะกอน
เกรอะกรังเป็นคราบเกินชะล้าง
เกินจะช่วยให้เด็กสาวนึกออก ถึงสัมผัสของความอบอุ่น
สัมผัสจากความรู้สึกปลอดภัย
รวมถึงความรักจากผู้เป็นพ่อ
“ฟรานซิส” คือเด็กสาวผู้ที่เกิดในครอบครัวที่ไม่ได้ทีปัญหาทางบ้าน ฐานะครอบครัวเธออยู่ในฐานะที่เอาตัวรอดได้สบายๆ
พ่อของเธอไม่ได้ติดเหล้า
แม่เธอไม่ได้ติดการพนัน
เธอมีของที่ต้องการ
เธอเลือกเรียนสิ่งที่อยากเรียนได้
แค่นี้...มันก็น่าจะสุขแล้วไม่ใช่หรือไง?
“ถ้าฉันเรียกร้องอะไรเพิ่ม...ฉันคงเห็นแก่ตัวมากสินะ”
คุณคิดว่าเด็กสาวคนนี้ ....ขาด....?
ใช่...บางทีสิ่งที่เธอขาด มันอาจจะง่ายเกินไป จนคนที่เธอหวังสิ่งนี้จากเขามองข้ามไปอย่างง่ายดาย
หลังจากการปล่อยให้ฝันร้าย และความรู้สึกอันว่างเปล่าเกาะกินจิตใจมาแสนนาน
เธอขอพ่อของเธอออกไปซื้อของที่เซเว่น อีเลฟเว่น
เธอสังเกตเห็นสะพานลอย...สะพาน....
สะพานย่อมหมายถึงการก้าวข้ามไปยังอีกฝั่ง อีกฝั่งที่อาจจะปลอดภัยกว่าที่ๆเธอยืนอยู่
“ทำไมทุกอย่างช่างวุ่นวาย...จนเกินควร”
“ฉันเบื่อจะเข้าใจ และเฝ้ารอความเข้าใจอีกต่อไป”
ก้าวขึ้นไป...ทีละขั้น ทีละขั้น...แล้วฉันจะพบสิ่งใหม่
ฟรานซิสยังคงยืนอยู่บนสะพานลอย
ทอดสายตามองโลกรอบข้างอย่างยิ้มเยาะ
ผู้คนผ่านไปมา มองเธออย่างนึกประหลาดสายตา
เธอเริ่มร่ายร้องบทเพลงในกระดาษโน้ตแผ่นเล็กๆที่เธอบรรจงแต่ง อัดเสียงของเธอลงในโทรศัพท์มือถือ
เธอหลับตาพริ้มร้องเพลงอย่างสบายใจที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต...
“ลา ลา ลา…” แต่ละตัวโน้ตที่เต็มไปด้วยอารมณ์ ความรู้สึก...ความคิดที่เธอไม่เคยปริปากบอกคนที่เธออยากให้ฟังที่สุดได้
“เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด โครมมมม!!!” ร่างเด็กสาวลอยละลิ่วจากสะพานลอย ลงสู่พื้นถนนเบื้องล่าง พลันกระแทกกับรถยนต์ที่ขับมาด้วยความเร็วสูงเข้าอย่างจัง
“พ่อคะ...เพลงนี้ที่หนูร้อง”
“หวังว่าพ่อจะยอมฟังหนูสักครั้งนะคะ”
“แค่ครั้งสุดท้าย...”
สิ่งที่ฉันเขียน เป็นเพียงสิ่งที่ฉันจินตนาการเห็นภาพในขณะที่กำลังรู้สึกเจ็บปวด
บอกไม่ได้หรอก ว่ามีโอกาสเป็นจริงมั้ย
หรือ...จะเกิดขึ้นเมื่อไร
No more Dahlia Dreams, no more nightmare… she’s completely awake
something infests me when I'm alone
it's lunacy
I want to vomit, spit out my life
so queer is seems
retract your reverence and slander me
I'm the traitor of mine
a close-up picture of my lost chastity
there's nothing left of me anymore
and no rain can wash away those bloody tears
as sweet sounds of destruction reach my ears
red lips like roses call my name
but laughter is all the woman of now hears
in gloom I wander, it batters me
though I subsist of it
the smell of incense arouses me
abeyance maddens me
a ginger sunset is my caress
as I expire
as music's fading I fade within
there's nothing left of me anymore
and no rain can wash away those bloody tears
as sweet sounds of destruction reach my ears
red lips like roses call my name
but laughter is all the woman of now hears
edit @ 8 Nov 2007 18:16:09 by ViXeN_VV of ::.Gozetta.::
